Wat betekende topsport voor jou, en hoe kijk je terug op die periode in jouw leven?  

Volleybal was altijd mijn passie: het samenspel, de energie, de vriendschappen, gemeenschappelijke doelen nastreven. Maar toen ik beachvolleybal ontdekte, voelde het als thuiskomen. De autonomie, de veelzijdigheid en het pioniersgevoel in België gaven enorm veel voldoening.
Samen met Liesbeth Mouha bouwden we alles zelf op: planning, coaches, reizen, administratie. Dat gaf een sterk gevoel van ownership en een duidelijk doel: de Olympische Spelen van 2008.

Mijn leven stond volledig in functie van de sport. Ik leefde intens in het moment, met oogkleppen voor de toekomst. Fantastisch, maar achteraf gezien had ik graag al tijdens mijn carrière bewuster stilgestaan bij mijn bredere ontwikkeling en een leven na de sport.
Hoewel ik opleidingen volgde, voelde ik me schuldig zodra mijn focus even buiten de sport lag. Die innerlijke strijd kostte energie. Vandaag waardeer ik coaches die verder kijken dan prestaties en de atleet als mens centraal zetten.

Hoe heb je de overgang naar het leven na topsport ervaren? Wat kwam je tegen onderweg?

De overgang kwam abrupt. In 2010 stopte mijn topsportcontract onverwacht. Ik was 31, fysiek op mijn piek, maar zonder doelen.
Alles viel tegelijk weg: mijn sport, mijn sportlichaam, mijn netwerk, mijn identiteit. Ik was nergens op voorbereid. Wat bleef er over als “gewoon Lies”? Dat voelde toen als niets.

Ik had geen plan B en geen zicht op mijn kwaliteiten buiten de sport. Die zoektocht was eenzaam. Ik volgde loopbaancoaching, probeerde de politieopleiding, maar voelde al snel dat dit niet mijn pad was.
Wat wel klopte, was werken met mensen. Ik ging aan de slag als trainer, volgde toegepaste psychologie, startte samen met mijn man een beachvolleybalacademie en verdiepte me in mentale begeleiding. Stap voor stap vond ik opnieuw richting.

Vandaag werk ik als mental coach en carrièrebegeleider binnen het topsportlandschap. Ik voel opnieuw teamgevoel, energie en zingeving. Ik kan blijven bijdragen, zonder de beperkingen van leeftijd of lichaam.

Wat heeft jou geholpen tijdens die transitie, en wat wil je graag meegeven?

Wat me het meest geholpen heeft, was mijn omgeving. Mensen die mij bleven waarderen, los van prestaties.
Wat ik miste, was contact met andere ex-topsporters. Herkenning had me milder gemaakt voor mezelf.

Net daarom geloof ik zo sterk in Athlete360. Mijn ervaring als topsporter, mijn studies en mijn werk bij Sport Vlaanderen maken dat ik topsporters echt begrijp. Ik begeleid hen doorheen hun volledige carrière, met aandacht voor wie ze zijn, niet alleen voor wat ze presteren.

Mijn boodschap aan topsporters: onderschat jezelf niet. Je hebt zoveel vaardigheden ontwikkeld die ook buiten de sport waardevol zijn. Je bent meer dan je sport. Neem de tijd om je volgende passie te ontdekken. Die was er ook niet vanaf dag één voor je sport.